آدما همش میگن . . .

آسمون صافه ولی چشمای تو بارونیه

لحظه ها بی نشونین قصه ی بی نشونیه

توی دنیایی که عشقشم اسیره عادته

طاقت این عاشقا همه از صبوریه

آدما همش میگن کبوترارو دوست دارن

جنسمون ولی همونی که خودتی میدونیه

+ نوشته شده در شنبه سی و یکم مرداد ۱۳۸۸ ساعت 14:14 توسط M.B |

من پسری هستم که مانند شما گاهی به دنیای اینترنت سر میزنم. اگر بخوام از خودم بگم باید بگم پسری هستم اهل تیپ و خوش تیپی . بعضی وقتها اخمو گاهی اوقات شوخ. با کار با دوربین و قلم لذت زیادی میبرم. زود رنج. دلسوزو متنفر از سوپرایز هستم. گاهی اوقات بیش از حد احساسی. از چیزی رو فهموندن به کسی از راه غیر مستقیم خوشم میاد. دوست دارم غیر مسقیم باشه کارام و منظورام.عاشق چشمای سبزم.
اهل تهرانم. اما به خاطر دلایلی باعث شد چند سالی رو در یزد بگذرونم اما بیشتر اوقات تهرانم. کلمه ی پدر رو میپرستمش. برای همین تصمیم گرفتم در کنار همه ی اینا یک وبلاگی درست کنم که حرف های دلم باشه یا به نوعی خودمو توش خالی کنم و اما حالا با قصدی دیگه باز به تبلیغ این وبلاگ پرداختم و میخوام چیزی رو درونش بذارم که حرف دل همه باشه. واز چیزی که متنفرم در اینترنت شماره دادن بیش از حد و یا شماره گرفتم بیخودی اما اگه ضروری باشه نه. که این کارم باعث دلخوری بیشتر دوستام شده تا به حال. ( من یک استقلالیم) و به ان عشق می ورزم. و به نظر خودم زندگی ای پر افت و خیزی داشتم. که خداروشکر با راهنمایی دوستان و استادان عزیز راه های صحیح رو میافتم.
و فقط با یک هدف بزرگ زنده ام که به من امید میبخشه. . . .
و اما میخواستم به اطلاع برسونم این دفعه جدی وارد شدم نه تنها به وبلاگ ویا وبسایتم .
به همه چیز جدی جدی . .
و با کمک روحم 1900
.
.

نوشته‌های پیشین

BLOGFA.COM

لحظه ی خداحافظی

" آن جارا که نمیتوان عاشق بود باید گذاشت و گذشت . ."

آدما همش میگن . . .

نوشته‌های پیشین